Istanbul Sports Academy · Yol Haritası

Sakatlık Önleme Programı

Isınmaya entegre, branştan bağımsız nöromüsküler önleme programı: önleme döngüsü, yaş gruplarına göre egzersiz içeriği ve ilerleme basamakları, haftalık uygulama standardı, yük ve büyüme izleme ile seans zorluğu (RPE) hesaplayıcı — randomize kontrollü çalışmalar, meta-analizler ve IOC konsensüs bildirgeleri esas alınarak hazırlanmıştır.

Sürüm1.0 · Ekim 2026 Kapsam7–18 yaş · 3 program ReferansFIFA 11+ / 11+ Kids · IOC · Emery 2015 HazırlayanBilim Editörlüğü

01 — Temel

Model hangi kaynaklara dayanıyor

Gençlik sporunda sakatlık önlemenin en güçlü kanıta sahip yöntemi, ısınmanın yerine geçen ve düzenli uygulanan nöromüsküler programlardır. Bu yol haritası, bu programların ortak yapısını branştan bağımsız bir çerçeveye taşır.

Soligard ve ark.BMJ 2008 · RKÇ

Genç kadın futbolcularda kapsamlı ısınma programının (FIFA 11+) sakatlık riskini azalttığını gösteren küme-randomize kontrollü çalışma. Programın yapısı buradan.

Rössler ve ark.Sports Med 2018 · RKÇ

7–13 yaş çocuklar için geliştirilen 11+ Kids programının çok uluslu küme-randomize çalışması. Çocuk programının çerçevesi.

Emery ve ark.BJSM 2015 · Meta-analiz

Gençlik sporunda nöromüsküler antrenmanın sakatlık önleyici etkisini değerlendiren sistematik derleme ve meta-analiz. Etkinin düzenli uygulamaya bağlı olduğu vurgusu.

IOCYük konsensüsü · 2016

Antrenman ve müsabaka yükündeki ani ve büyük artışların sakatlık riskiyle ilişkisi; yük izleme yöntemleri.

van MechelenSports Med 1992

Sakatlık önlemenin dört aşamalı döngüsü: sorunun boyutu, nedenler, önlem, etkinliğin değerlendirilmesi.

02 — Döngü

Önleme bir program değil, bir döngüdür

Bir ısınma programını uygulamaya başlamak ilk adımdır. Etkili önleme, sakatlıkların kaydedildiği ve programın bu verilere göre güncellendiği sürekli bir süreç gerektirir.

  1. Sorunun boyutuHer sakatlık; tarih, bölge, mekanizma ve kayıp gün sayısıyla kaydedilir.
  2. Nedenler ve mekanizmaSakatlıkların hangi durumlarda (iniş, yön değiştirme, temas, yük artışı) oluştuğu belirlenir.
  3. Önleyici önlemIsınma programı, yük yönetimi ve teknik çalışmalar bu bulgulara göre düzenlenir.
  4. Etkinliğin değerlendirilmesiSezon sonunda sakatlık kayıtları önceki sezonla karşılaştırılır; döngü yeniden başlar.

03 — İlkeler

Beş temel kural

KURAL 1

Isınmanın yerini alır

Program ayrı bir antrenman değil, her seansın ısınmasıdır. Böylece ek süre gerektirmez ve uygulama sürekliliği sağlanır.

Soligard 2008 · Rössler 2018
KURAL 2

Düzenlilik, içerikten önemlidir

Önleyici etki, programın düzenli uygulanmasına bağlıdır. Hedef: haftada en az iki, ideal olarak her antrenmanda; sezon boyunca kesintisiz.

Emery 2015
KURAL 3

Önce kalite

Dizin ayak ucuyla aynı hizada kalması, yumuşak iniş ve gövde kontrolü tekrar sayısından önce gelir. Hatalı tekrar yerine daha az ama doğru tekrar.

Lloyd 2014
KURAL 4

Yük yönetimiyle birlikte

En iyi ısınma programı bile ani yük artışlarının etkisini ortadan kaldıramaz. Program, haftalık yük izlemeyle birlikte uygulanır.

IOC 2016
KURAL 5

Büyüme dönemine dikkat

Büyüme atağı döneminde büyüme kıkırdakları tekrarlayan yüklenmelere karşı hassastır. Diz altı, topuk veya bel ağrısı bildirildiğinde yük azaltılır ve sporcu bir sağlık profesyoneline yönlendirilir. Ağrıyla devam etmek bir dayanıklılık göstergesi değildir.

DiFiori 2014 · IOC 2015

04 — Program

Yaşa göre üç program

Programlar FIFA 11+ ve 11+ Kids yapısından branştan bağımsız olarak uyarlanmıştır. Her egzersizin üç zorluk basamağı vardır; sporcu bir basamağı teknik olarak doğru tamamladığında bir sonrakine geçer.

P1 · Çocuk programı · 7–12 yaş

Oyunlaştırılmış denge ve iniş

Denge, iniş tekniği, gövde kontrolü ve düşme becerisi; oyun formatında ve eşli çalışmalarla. Kısa, eğlenceli ve her antrenmanın başında.

11+ Kids yapısıRössler 2018
Süre≈15dakika
SıklıkHerantrenman başında
Egzersiz7istasyon
Basamak3zorluk düzeyi

İçerik

  • Koşu oyunu: yön değiştirmeli kovalamaca (2–3 dk)
  • Tek ayak denge: top tutarak, eşle top atıp yakalayarak
  • Çömelme: vücut ağırlığıyla, dizler ayak ucu hizasında
  • Sıçrama-iniş: çift ayak, ardından tek ayak yumuşak iniş
  • Gövde: ön ve yan plank, eşli plank oyunları
  • Düşme tekniği: güvenli yuvarlanma ve kalkış

Teknik kalite ölçütleri

  • İnişte dizler içe kaçmıyor
  • İniş sessiz ve yumuşak, kalça-diz-ayak bileği birlikte bükülüyor
  • Plankta bel çukurlaşmıyor, kalça düşmüyor
  • Düşmede eller ve omuz güvenli yuvarlanmayı destekliyor

Bir sonraki basamağa geçiş

  • Egzersizi önerilen tekrar sayısında teknik ölçütleri bozmadan yapıyor
  • İki ardışık antrenmanda aynı kaliteyi koruyor
  • Antrenör gözlem formunda “doğru” olarak işaretlendi

05 — İzleme

Haftalık yükü ölçmek: seans-RPE

Her antrenmandan yaklaşık 30 dakika sonra sporcu seansın genel zorluğunu 0–10 arası bir ölçekle değerlendirir. Bu değer seans süresiyle çarpılarak seans yükü (keyfi birim, KB) bulunur. Yöntem basit, ücretsiz ve genç sporcularda uygulanabilirdir.

Seans yükü = RPE (0–10) × süre (dk)  ·  Monotonluk = günlük yük ortalaması ÷ standart sapması  ·  (Foster, 1998; 2001)

GünRPE (0–10)Süre (dk) PZT SAL ÇAR PER CUM CMT PAZ

Ağrı kuralı. Ağrı egzersiz sırasında artıyorsa, hareket biçimini değiştiriyorsa (aksama, kaçınma) veya ertesi gün sürüyorsa egzersiz durdurulur ve sporcu bir sağlık profesyoneline yönlendirilir.

Kaynakça

Dayanılan kaynaklar

  1. Soligard T, Myklebust G, Steffen K, et al. Comprehensive warm-up programme to prevent injuries in young female footballers: cluster randomised controlled trial. BMJ. 2008;337:a2469. doi:10.1136/bmj.a2469
  2. Rössler R, Junge A, Bizzini M, et al. A multinational cluster randomised controlled trial to assess the efficacy of “11+ Kids”: a warm-up programme to prevent injuries in children's football. Sports Med. 2018;48(6):1493–1504.
  3. Emery CA, Roy TO, Whittaker JL, Nettel-Aguirre A, van Mechelen W. Neuromuscular training injury prevention strategies in youth sport: a systematic review and meta-analysis. Br J Sports Med. 2015;49(13):865–870.
  4. van Mechelen W, Hlobil H, Kemper HC. Incidence, severity, aetiology and prevention of sports injuries: a review of concepts. Sports Med. 1992;14(2):82–99.
  5. Soligard T, Schwellnus M, Alonso JM, et al. How much is too much? (Part 1) International Olympic Committee consensus statement on load in sport and risk of injury. Br J Sports Med. 2016;50(17):1030–1041. doi:10.1136/bjsports-2016-096581
  6. Lloyd RS, Faigenbaum AD, Stone MH, et al. Position statement on youth resistance training: the 2014 International Consensus. Br J Sports Med. 2014;48(7):498–505. doi:10.1136/bjsports-2013-092952
  7. DiFiori JP, Benjamin HJ, Brenner JS, et al. Overuse injuries and burnout in youth sports: a position statement from the American Medical Society for Sports Medicine. Br J Sports Med. 2014;48(4):287–288. doi:10.1136/bjsports-2013-093299
  8. Bergeron MF, Mountjoy M, Armstrong N, et al. International Olympic Committee consensus statement on youth athletic development. Br J Sports Med. 2015;49(13):843–851. doi:10.1136/bjsports-2015-094962
  9. Foster C. Monitoring training in athletes with reference to overtraining syndrome. Med Sci Sports Exerc. 1998;30(7):1164–1168.
  10. Foster C, Florhaug JA, Franklin J, et al. A new approach to monitoring exercise training. J Strength Cond Res. 2001;15(1):109–115.

Bu program genel bir önleme çerçevesidir; tanı veya tedavi amacı taşımaz. Mevcut bir sakatlığı veya ağrısı olan sporcular programa bir sağlık profesyonelinin değerlendirmesinden sonra katılmalıdır.